Mittwoch, 24. Januar 2018

Ärdebodeschön


Hüt bin i mit mine zwöine Meitsche übere Bärg gwanderet. Sit i dr Pax jetz nüme ha, chöi mir das wieder regelmässig mache. Es isch zwar chly müehsam gsi düre Nöischnee, aber i has brucht und es het mir guet da. Eigentlich hätti chönne d'Schneeschueh aalegge, aber mir si aui im gliche Wägli gloffe und de isch es ou eifacher für d'Hünd. Das mache mir immer so und die Wägli wärde de ou vom Wild gärn benutzt.



Geschter han i gseh, dass es Moose (Elch) dür üses Wägli tschaupet isch. Mit ihrne grosse
Schueh het si fei Löcher i die schön uustrappeti Spur gmacht. Hüt isch aues zuedeckt gsi vom neue Schnee und i ha die Tappe nüme chönne gseh. Meh als einisch hets mi drum de gschneut, wenn i so in es Mooseloch (kes Muuseloch!!!) iche trappet bi.


Hie obe si mir chly abghöcklet und i ha die Rueh iigsoge. I ha immer z'Gfüehl, i sigi am schönschte Platz uf der Wält. Hie obe cha me Uftanke und es duet eim i der Seel guet. So viel Natur......und als obs no nid gnue wäri, sie 3 Hirschdame churz uftoucht, um grad wieder hinger de Böim und em Schnee zverschwinde. Wo chönntis mir besser ga, als hie uf üsem Bärg.
Ou wenn mi scho Lüt gfrogt hei wo üs si cho bsueche.....ja aber säg mou, was machsch du hie eigentlich? Es isch ja hie gar nüt?  Ja, wenn mes so aaluegt, de han i nüt! Aber vo minere Syte gseh, han i aues won i bruche, nämlich mini Rueh!

                                             
                                               Isch doch eifach Ärdebodeschon, oder?



Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen